ТОП просматриваемых книг сайта:
Дарё. Абдукаюм Йулдошев
Читать онлайн.Название Дарё
Год выпуска 0
isbn 978-9943-03-762-5
Автор произведения Абдукаюм Йулдошев
Издательство Kitobxon
– Эшкаклар қани, аблаҳ!
Бердиқул хотиржам сигарета тутатишда давом этарди. Тоҳир қайиқдан сакраб тушди, арқонни яна устунга боғлади.
– Ҳозир!
Тоҳир дарёга тикилиб қаради, афтидан, у сув ёқалаб чопишга шайланарди. Бердиқул буни дарров илғади.
– Маслаҳат бермайман, камандир. – У қайиққа ишора қилди. – Бензини, эшкаги бўлмаса ҳам бу давлат мулки. Давлат мулки қўлингизга ишониб бериб қўйилганми, марҳамат қилиб уни асранг. Масалан, мен ўзим чекмайман, лекин ҳозир ким кўп, чекувчи кўп. Билиб бўладими, биронтасининг сигаретасидан билмай битта чўғ учиб келиб қолса ҳам, бу ёнади-кетади. Чўғ бу хусусий, бу давлат мулки деб ажратиб ўтирмайди…
Қанақа қопқонга тушиб қолганлигини тушунган Тоҳир алам билан муштларини бир-бирига урганча, жойида тўхтади.
Бердиқул сигаретасини чуқур тортиб, тутунини осмонга пуфлади, сўнг учи чўғли сигаретасини Тоҳирнинг қайиғи томонга чертди. Сигарета Тоҳирнинг қайиғига келиб тушди. «Пов» этиб ёнган аланга қайиқни ўз домига олди.
Тоҳир жон ҳолатда устун ёнидаги ёнғинга қарши ускуналар қўйилган махсус бурчакдан кўпикли ёнғин ўчиргич олди, йўл-йўлакай унинг юқори қисмини ерга урганча бориб вошиллатиб кўпик сепиб, оловни ўчиришга киришди.
Бердиқул хотиржамлик билан қоронғилик томон юрди. Самад билан Қаҳҳор шошиб унга эргашишди.
Тоҳир тобора гуриллаётган оч олов билан олишарди…
Юк машинаси шаҳарчага кириб келганда вақт аллақачон ярим тундан ошган эди. «Ором» ёнидан ўтаётганлари маҳал Ғиёс энгашиб чироқлари ўчган ресторанга қаради.
– Ёпиб қўйишибди, – деди у афсусланиб.
Дилобар истеҳзоли кулимсиради:
– Шу пайт ресторан қоладими? Ака, айтгандай, сиз «Қирғоқ»қача борасизми?
– Ҳа, ўша ерда дам оламиз.
Дилобар сумкачасини кавлаб, ҳамёнини чиқарди, қўлига бир даста пул олди:
– Бизни ўша меҳмонхона ёнида қолдирсангиз ҳам бўлади. Борар жойимиз яқин.
– Пулингизни жойига солиб қўйинг, Дилобархон. Одамни хафа қиляпсиз.
Қиз дарҳол пулни ҳамёнига қайтариб солди:
– Майли, сизни хафа қилмай бўлмаса.
– Менда бир таклиф бор, – яна жонланиб қолди Ғиёс. – Келинглар, меҳмонхонада тўрталамиз бир маза қилиб ўтирамиз. Бизда ҳамма нарса бор.
– Сиз, – яна истеҳзоли кулишдан ўзини тийиб туролмади Дилобар, – машинангизга чиққан қизларнинг ҳаммасидан йўл ҳақини шунақа қилиб ундирасизми, Ғиёс ака?
– Ҳаммасидан эмас, Дилобархон. Фақат сизларга ўхшаган гўзаллардан. Келинг энди, йўқ деманг. Бу ўладиган дунёда бир яйраб қолайлик.
Бир муддатлик мулоҳазадан сўнг Дилобар дугонасига ўгирилди:
– Сен нима дейсан, Тамарчик? Яхши йигит бизни меҳмондорчиликка таклиф қиляпти.
Тамара кабина шифтига тикилганча ўйланиб тургач, ноаниқроқ тарзда деди:
– Ўйлаб кўриш керак.
– Э, ўйлаб ўтирасизларми, қизлар? Бир маза қилсак қипмиз-да…
Дилобар