ТОП просматриваемых книг сайта:
Zodyak Karşısında. Percy Greg
Читать онлайн.Название Zodyak Karşısında
Год выпуска 0
isbn 978-625-6485-51-8
Автор произведения Percy Greg
Издательство Elips Kitap
Her iki tarafta da tek başına hayatın cesaretten daha az değerli olduğu ve daha genç yaştaki kişiler açısından ölümün bir yok oluş olmadığı inancının hâkim olduğu bir ruh hâli hâlâ varlığını sürdürmeye devam ediyordu. Aynı zamanda her iki taraf için de amaçları doğrultusunda zafer kazanmak ve düşmanlarına karşı bu amaç doğrultusunda kendi hayatlarını feda etmek, cesaretlerini yükseltmek için yeterliydi. Fakat birkaç ezici yenilgiden sonra komünistler barış için dava açmaya ve en zengin bölgelerinin büyük bir bölümünü terk etmeye mecbur bırakıldılar. Komşularının egemenliklerini daha fazla istila etmelerinden dolayı acımasızca cezalandırılmalarının ardından, kendi kaotik sefaletlerine geri döndüler, böylece sefil durumlarını restore edilmiş özel mülkiyet, aile çıkarları, güçlü, düzenli, kalıcı hükûmet, maddi ve entelektüel medeniyet sistemi altında başarılı olanlarla karşılaştırmak için boş zamanları oldu. Makinelerin, ikincil toplumların kendini savunmak amacıyla birleştirdiği yeni devletler, komünizmin ona savaş ilan etmesinden çok daha fazlasını yaptı. Şayet savaş daha uzun süre devam edecek olsaydı, komünistleri tekrar tekrar kendi artan yoksulluklarıyla zıt olanı yağmalamaya teşvik edecekti, şimdi ise yapabildikleri sadece üretilmiş olan araçlara hayranlık duymak ve onları elde etmek için haklarına göz dikmekten daha ileriye gidemiyordu. Sonunda, içsel olarak yaşanan acı dolu mücadelelerin ardından, gönüllü olarak rakiplerinin kurallarına boyun eğmek zorunda kaldılar ve onların amaçlarını öğrenmek için çıraklıklarını yapmayı kabul ettiler. Böylece 39. yüzyılda, gezegen boyunca düzen ve mülkiyet bir kez daha yeniden inşa edildi.
“Ama dediğim gibi din dediğin şey tamamen ortadan kalkmıştı, en azından kabul edilmiş bir ilke olarak toplumun veya bireylerin fikirlerini ve davranışlarını etkilemeyi bırakmıştı. Barış ve düzenin yeniden kurulması, eril gücü maddi zenginlik üretimi ve fiziksel rahatlık ve kolaylığın sağlanması üzerinde yoğunlaştırmıştı. Ölümden sonra hiçbir beklentileri olmadan, sadece kendilerine izin verilen kısa yaşamları boyunca en iyisini yapmak için çalışabilirler ve yaşamlarını mümkün olduğunca uzatmak için ellerinden geleni yapabilirlerdi. Hızlı ayrılma güvencesinde, sevgi mutluluktan çok daha fazla endişe ve üzüntü kaynağı oldu. Bütün bağlar güvencesiz ve dayanıklılıkları kısaydı, güçleri gittikçe azalıyordu; kendisi için mümkün olan en uzun yaşamdan en üst düzeyde zevk alınana kadar, her bireyin tek başına canlandırıcı güdüsü tek bir ilgi alanı hâline gelmişti. Cinsiyetler arasında mantığın yarattığı eşitlik aile bağlarını koparmıştı. Hukukun iki özgür ve eşit bireyin birlikte yaşaması gereken koşulları dikte etmesi imkânsızdı çünkü sadece cinsiyetleri farklıydı. Bütün devletler çocuklar için bir hüküm üzerinde ısrarcı davranabilirlerdi. Ancak ebeveyn sevgisi söndürüldüğünde, bu tür bir hüküm ancak bebeği ve ona ait yaşamı devletin vesayetine teslim ederek sağlanabilirdi. Çocuklar zahmetli ve gürültülü olduklarından, en katı bilimsel ilkelere göre düzenlenmiş geniş bakım evlerinde yetiştirilmek üzere onları kamu görevlilerine bırakma uygulaması genel kural hâline geldi ve kısa sürede bir görev olarak kabul edildi; bu durum ilk başta neredeyse açık bir şekilde bencillikten vazgeçilmesine ve kısa bir süre sonra, çocuklara katıksız ilgilerini vererek, onların bakımı altında daha iyi oldukları gerekçesiyle kendilerini haklı çıkarmalarına ve yüceltmelerine neden oldu ve her şeyin kendi refahlarıyla ilgili olarak iş yerlerinde, evde olabileceğinden çok daha iyi düzenlendiğine inanıldı. Hiçbir yasa bizi çocuklarımızı bu iş yerlerine göndermeye zorlayamazdı. Nadir durumlarda gözdelerden biri, oğlunun bakımını evde sağlama ve onu mirasçısı yapması konusunda efendisini ikna edebiliyordu, ancak hem mahkemeler hem de kamuoyu bu uygulamayı mümkün olduğunca azaltmaktaydı. Benim gibi bazı aileler çocuklarını sistematik olarak korumayı başarmış ve evde eğitim vermişti; ancak genellikle bunu yaparken onlara karşı yanlış yaptığımızı düşünüyorlar ve komşularımız bunu kontrolleri altında tutmak istediklerinden, geleneklerden saptığımıza işaret ediyorlar; belki de daha çok, görüşümüzün davranışımızı doğrudan veya bu kadar açık bir şekilde etkilemediği ve bu nedenle üzerinde özgür seçimden bu kadar kolay hüküm giymediğimiz diğer konular hakkındaki görüşlerimizden dolayı da muhtemelen muhalif olduğumuzdan şüpheleniyorlar.” (sapkınlık)
Bu noktada ona, kamu kurumlarına gönderilen çocukların doğum ve ebeveynliklerinin geri kazanılmasına veya mülklerini miras almalarına izin verecek şekilde kaydedilip kaydedilmediğini sordum.
“Hayır.” diye yanıtladı. “Sadece asil bir aileden geldiği için miras hakkı sahibi olmak artık tercih edilmeyen bir kavram. Genç annelerin bazen çocuklarıyla ayrılmadan önce onları ileride tanıyabilmek için bazı silinmez işaretlerle etiketlediklerine inanıyorum; ancak bu tür tanımalar da nadiren gerçekleşir. Anne sevgisi tamamen hayvani bir içgüdüdür, daha düşük bir organizasyondan sağ kalım olarak yeniden değerlendirilir ve duyulan özlem genellikle on yıllık bir ayrılıktan daha uzun sürmez; babalık sevgisi tamamen yüksek hayvanların bile tabi olmadığı bir saçmalık olarak nitelendirilmiştir. Erkekler on iki yaşına kadar kamu kurumlarında tutulur, on ila on iki çocuk daha küçük olanlardan ayrılır ve eğitim seviyelerine göre yüksekokul ya da kolejlere gönderilirler. Kızlar onuncu yıllarını tamamlayana kadar ayrı eğitim görürler ve on birinci yaşlarına girdiklerimde neredeyse her zaman evlendirilirler. İlk başta, cinsel eşitlik teorisinin etkisi altında, ikisi de aynı sınıfta entelektüel eğitimlerini almış ve aynı sınavlardan geçmiştir. Kısa süre içerisinde onların ayrılmaları gerektiği ortaya çıkmıştır; ama yine de kızlar kardeşleriyle aynı entelektüel eğitimden geçmiştir. Yine de deneyimler bunun doğru bir cevap vermeyeceğini göstermiştir. Gerekli incelemeler sonrasında, bu grupların içinden ayrılan kızlar, eş olarak çirkin ve anne olmaya uygun olmadıklarından dolayı bu ayrımı yaşamışlardır. Çok daha büyük bir sayı, her nesilde artan bir sayı, maruz kaldıkları zihinsel disiplinin şiddetinden açıkça etkilenmiştir. Kadın eşitliğinin savunucuları, eşit kültür için çok zor bir mücadele vermiştir; ancak fiziksel sonuçlar mükemmel bir şekilde net ve dayanılmaz olmuştur. Her neslin kızlarının yarısının yaşam için geçersiz kılındığı bir noktaya ulaşmasından ve diğer yarısının sadece hiçbir okul cezasının üstesinden gelemeyeceği yoğun bir aptallık veya uçucu tembellikle saf dışı bırakılması gerektiğine karar verildiğinde, eşitliği savunanlar, bir savunmasız noktadan diğerine sürülmüş ve nihayet eril eğitim standardının kadınsı kapasite seviyesine indirilmesini talep etmeye mecbur kalmışlardır. Bu zeminde son duruşlarını sergilemişler ve umutsuzca işkenceye maruz kalmışlardır. Tepki o kadar eksiksiz olmuştur ki son iki yüz kırk kuşak boyunca, kadın eğitim standardı, genel itirafla, normal kadın beyinlerinin fiziğe zarar vermeden dayanabileceği seviyeye düşürülmüştür. Cinsel eşitliğin pratik sonuçları, kadın yaşamının ilk amacının evlilik ve analık olduğu ilkesi her zamankinden daha kesin bir biçimde yeniden tesis edilmişti ve birbirini takip eden her kuşağın uğruna, kadınlar eşleri için çekici ve sağlıklı çocukların anneleri olacak şekilde eğitilmeli, diğer tüm düşünceler bunlara tabi tutulmalıydı. Az sayıda bayan, hâlâ zevk aldıkları yasal eşitlikten faydalanmakta ve dünyada erkekler kadar özgür yaşamaktaydı. Ancak biz onları ne iç etek giymiş üçüncü sınıf erkekler ne de kadın olarak